Verslag docentenstage naar Schotland van 04-10-2009 t/m 10-10-2009

In het kader van de VETPRO stages (voor docenten binnen Europa), gesubsidieerd vanuit het Leonardo Da Vinci subsidiefonds, zijn we met z’n vijven een week in Edinburgh, Schotland geweest.

Het was een heel leuke, interessante, gezellige en leerzame reis, je voelt je erg verwend dit te kunnen doen. Het is genieten en tegelijk ook intensief omdat je allemaal nieuwe dingen tegenkomt, steeds Engels moet praten waarbij je het hebt over zaken waar je weinig achtergrond informatie van hebt.
Het Stevenson College heeft een heel andere structuur voor de opleiding (duur van de opleiding is bijv. slechts 18 maanden) waarbij natuurlijk allerlei Engelse termen gebruikt worden.

Maar even beginnen bij het begin, we zaten in het Roxburgh Hotel aan het Charlotte Square (gewoon van het lijstje gehaald dat door hen genoemd was) maar dat bleek nogal deftig te zijn, de rode loper was zelfs voor ons uitgelegd.

 De Schotse premier heeft zijn ambtswoning ook op dit plein. Als we tegen de docenten zeiden waar we sliepen viel hun mond enigszins open. Maar daar zaten we niet mee want we zaten heerlijk.
Naast het hotel is Edinburgh ook een prachtige stad om te verblijven met heel veel historische gebouwen en natuurschoon, geweldig om daar te zijn en met bijna geen regen.

Ons is wel 100x verzekerd dat dit heel bijzonder was want het had de hele week moeten regen, maar zelfs als het weerbericht ons een heerlijk Schots regenbuitje voorspelde bleef het droog en zelfs meestal zonnig. Ik vermoed dat in het bijzonder de onstuitbare energie van Evelien voor een permanent hogedruk gebied heeft gezorgd. Ze heeft ons zelf ingewijd in haar toch wel heel bijzondere eigen slang (niet dat beest, maar de taal). Een paar voorbeelden:
• een dichtklappertje (voor de betekenis Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. )
• de knoek ingaan
• smeiïg

We hebben van alles gedaan deze week, eerst in het kort het programma wat we doorlopen hebben:

Day Program
Sunday Arrival in Edinburgh 16.00 hours
Monday 10.00 picked up (by Gordon Plews) at the hotel to visit Stevenson College. Meeting with a number of teachers/ staff:
• Elisabeth & Linda Mowat, staff members/ teachers in early childhood Education, comparing the courses of Stevenson and Da Vinci College in the social care and health care department
• Discussion with Andre Carruthers, head of student counseling department to learn about the ways Stevenson is dealing with early leavers and their teacher training.
• Meeting with Sarah Austin, head of Health Care department, discussing special courses for counseling which Stevenson College is providing.
• Tour Stevenson College with all the departments, especially Music and Photography
• Visit class and discussing differences between now and the past in circumstances for children.

In the evening at 19.30 hours a concert by Jon Lord (ex Deep Purple) with students of Stevenson College in Usher Hall
Tuesday Workplacement visits:
• Dalry Primary School, a multi cultural school in an area with a lot of poverty
• Cowgate Under 5s Centre, an award winning childcare institute in the centre of the Old Town.
Wednesday Cultural visits in Edinburgh, organized by students of Da Vinci that are doing their workplacement in Scotland
Thursday Workplacement visit to Enable Scotland, a large institute for people with learning disabilities. The project is a gardening project to train clients’ skills they need to enter a normal job.

In the afternoon meeting with the principal of Stevenson College discussing European collaboration and possibilities to learn from each other and some other staff members about the use of Its Learning or other Virtual Learning Devices in Da Vinci and Stevenson College.
Friday Attending Classes in Early Childhood Education, It was a ‘story tellers class’.

In the afternoon attending a class of students with learning difficulties and meeting with David Scott, teacher. He gave a presentation about the way they work with students with special needs.

Dinner with Marie McArthur, associate principal of the Early Education, Health & Social Care, discussing possible project in the future
Saturday At 11.15 flight back home

Toen we aankwamen in Edinburgh stonden Josche en Robin (zij lopen stage op de Dalry Primary School) ons op te wachten. Ze hebben ons geholpen het hotel te vinden en we hebben samen wat gedronken. Afspraken gemaakt over begeleidingsgesprekken en het culturele programma en daarna zijn wij ons gaan installeren. We zijn uit eten geweest in een voormalig bankgebouw (nu weet ik wat Schotse banken met het spaargeld doen) wat meer leek op een paleis.
De eerste nacht was nogal onrustig, Deborah was nogal hyper van te veel koffie en Schotten zijn nogal luidruchtig als ze de pub verlaten. Dat laatste is later opgelost met een andere kamer.

De eerste morgen stond model voor het hoe het deze week verlopen is. Evelien op onderzoek naar alles wat Edinburgh te bieden heeft. Haar doelstelling voor deze morgen was het vinden van het zwembad in het hotel (na een paar keer verdwalen gelukt). Gewapend met haar boekje over Edinburgh ons allerlei culturele voorstellend doend hebben we ontbeten, waarbij vooral de jonge collega’s de neiging hadden wat aan de late kant te zijn. Na een copieus ontbijt stonden we vol verwachting en trappelend van ongeduld te wachten tot we opgehaald werden.

We zijn de eerste dag, maandag, in het Stevenson College geweest, Gordon Plews, de collega die verantwoordelijk is voor internationale BPV kwam ons halen met de auto van het college. Hij had het duidelijk heel erg druk de hele week, zoals we eigenlijk bij alle collega’s daar merkten, iedereen maakte een erg gehaaste indruk, hoewel ze wel de tijd namen om met ons te praten. We moesten een ‘visitors pas’ halen bij de receptie waarbij mijn onduidelijke handschrift ertoe heeft geleid dat José als Rose de Bout door het Schotse schoolleven is gegaan. Op zich een mooie naam toch?

We hebben met verschillende collega’s daar gesproken over de structuur van het onderwijs en de manier waarop de opleiding daar vorm gegeven wordt. Er zijn een aantal opvallende zaken:
- Tot een jaar of 15 zitten leerlingen allemaal op dezelfde school waarbij er afhankelijk van individuele ontwikkeling een indeling wordt gemaakt.
- Stevenson College heeft heel veel BBL leerlingen (85%)
- De opleidingen zijn veel korter dan in Nederland, de opleiding die vergelijkbaar is met PW duurt 18 maanden.
- Docenten hebben een werkweek van 35 uur.
- De docenten moeten per College onderhandelen over het salaris, op dit moment wordt gevreesd voor een verlaging van het salaris. Gordon, onze gastheer, is ook de ‘Union man’ op het College, en tussen de bedrijven door is het duidelijk dat er veel spanning is tussen docenten en management
- Zij vinden Competence Based Learning geen goede optie omdat het kennisdeel te veel ontbreekt. De opleiding is daardoor vooral gebaseerd op lesgeven en BPV.
- Armoede is de belangrijkste oorzaak dat studenten afhaken. Studenten met een moeilijke thuissituatie doen het nog slechter als kinderen die uit huis geplaatst zijn in pleeggezinnen on tehuizen. Docenten hebben veel moeite met het begeleiden van studenten die problemen hebben. Om de ‘early leavers rate’ naar beneden te krijgen is een cursus ontwikkeld voor docenten om vaardigheden aan te leren in het begeleiden van studenten. Er zijn echter nauwelijks docenten die hiervoor inschrijven.
- Zij bieden een opleiding aan voor counselor, een MBO opleiding in gespreksvoering die erg populair is. Na deze opleiding is een vervolg mogelijk op de universiteit
- Het onderwijs is gericht op ‘inclusion’. Op het Stevenson College zijn daarom ook opleidingen voor mensen met een beperking. Later in de week hebben we deze bezocht.

Aan het eind van de middag zijn we nog bij Gordon in een stukje van zijn les geweest, het was een klas die nog maar kort op school was in de Early Learning Education (PW voor kinderen van 0 – 5 jaar). In deze klas zitten volwassenen en jonge studenten door elkaar. Ik heb een van de volwassen cursisten hierover aangesproken en zij gaf aan het geen probleem te vinden, eerder juist leuk.
De les ging over de verschillen en overeenkomsten tussen de opvoeding van kinderen in het begin van de 20e eeuw en nu. Na de film was er een korte discussie waarin wij konden inbrengen hoe de Nederlandse situatie is

’s Avonds zijn we uitgenodigd om naar een concert te gaan waarbij twee beroemde Schotse artiesten in samenwerking met studenten van het Stevenson College en twee andere opleidingen.
Phil Cunningham is een artiest die traditionele Schotse muziek maakt, hij werd o.a. begeleid door studenten die nog maar een week op school waren en het was geweldig om naar te luisteren.
Daarna Jon Lord, ex Deep Purple, met een ‘Concerto for Group en Orchestra’, een muziekstuk waarbij het orkest en de popband van het Stevensons College met elkaar optraden. Met als toegift Child in Time, heel goed vertolkt en vooral gezongen door de leadzanger van de band.

Van te voren en in de pauze waren we uitgenodigd bij alle management van het Stevenson en belangrijke genodigden, hier sprak onder het genot van een hapje en een drankje o.a. de minister van Onderwijs die sprak over hoe in deze samenwerking het talent van de jongeren benut en gevormd wordt. En nog veel meer, maar snel praten en Schots dialect maakt het soms lastig te volgen. Ook de Principal nog ontmoet, Brian Listor (zeg maar onze Max) en hij heeft ons uitgenodigd voor later in de week om hem te ontmoeten.

Hierna naar het hotel en vol indrukken proberen de slaap te vatten, wat redelijk lukte .

Dinsdagmorgen werden we opgehaald door Gordon om naar de Dalry Primary School te gaan. Dit is de basisschool waar onze cursisten Josche en Robin stage lopen. De school staat in een achterstandswijk en heeft te kampen met veel armoede; 60 procent van de kinderen leeft onder de armoede grens. Verwaarlozing van de kinderen door hun ouders is voor de school een bekend fenomeen, mede door het vele alcoholmisbruik van deze ouders.
De directeur van de school, David Fleming, gaf aan dat wanneer ouders ‘s morgens bellen met de mededeling dat ze te dronken zijn om hun kind naar school te brengen, hij in zijn auto stapt om het kind op te halen. Zijn visie hierop is dat een “child with the wind in his face” niet gevraagd heeft om geboren te worden in zo’n situatie en daar waar nodig ondersteuning verdient.
De school probeert een vervangende familie, “clan”,  te zijn voor de kinderen. David geeft aan dat hij de rol van opa op zich neemt voor de kinderen. Leerkrachten hebben de rol van ooms, tantes of van grote zussen of broers.

Op de Dalry Primary School komen kinderen vanuit 30 verschillende landen, dit is zichtbaar gemaakt door middel van vlaggen door de hele school. Zo wordt een nieuw kind tijdens de weekopening verwelkomt door het hijsen van de vlag uit zijn/haar land.

David Fleming geeft aan dat vooral in de begeleiding van de jongens het heel belangrijk is om lesstof visueel te maken, dit wordt onder andere met smartboards gedaan. Het is opvallend dat ondanks de armoede elk lokaal voorzien is van een smartboard en de school goedgevulde lokalen met computers heeft.

Voor de kinderen onder de armoede grens is er elke dag een gratis ontbijt, lunch, fruit en melk. Dit wordt gesubsidieerd door de overheid.

David heeft ons (Deborah, Andre en Sjoukje) rondgeleid door zijn school. Daarbij heeft hij ons “getrakteerd” op Andre in een kilt. José en Evelien zijn bij Josche en Robin in de klas geweest.

‘s Middags zijn we naar “Cowgate under 5’s Centre” geweest. Dit is een kinderdagverblijf midden in het centrum van Edinburgh, in de UK is dit kinderdagverblijf uitgeroepen tot het beste van 2008. Inmiddels hebben zij zo’n 300 kinderen op de wachtlijst.

Het Centrum werkt met een sterke, Fröbeliaanse invloed. Fröbel was ervan overtuigd dat kinderen leren door spontaan spelen. Er wordt veel gewerkt met natuurlijke materialen en het zelfstandig uitvoeren van de activiteiten. In de gang viel ons oog op een muur “reflectie-vragen” met als doel de zelfstandigheid en onafhankelijkheid van de kinderen te vergroten, en daarmee het gevoel van eigenwaarde.

Donderdagmorgen nam Gordon ons mee naar het  “Enable project”. Enable zet zich in voor mensen met een verstandelijke beperking. Door gedurende maximaal 18 maanden deze mensen de vaardigheden te leren die nodig zijn in de plantsoenendienst of als tuinman, hoopt Enable dat de deelnemers door kunnen stromen naar een echte, betaalde baan.

We werden rondgeleid over het “tuincentrum” van Enable. De manager nodigde ons uit een kijkje te nemen in “the nursery”, dit keer ging het niet over baby’s, maar over plantjes, heel veel plantjes. Deze “stekjes” werden door de mensen met een beperking geplant, zodat ze later overgeplant konden worden in parken en tuinen van de gemeente.

Mensen die ooit werkzaam zijn geweest bij Enable kunnen nog altijd een beroep doen op deze organisatie. Zo ondersteunt Enable hen bij het schrijven van een sollicitatiebrief of het voeren van een sollicitatiegesprek.

http://www.dalry.ik.org/
http://www.cowgateunder5s.co.uk/
http://www.enable.org.uk/

Donderdagmiddag hebben we de Principal gesproken, hij sprak over het belang van internationale samenwerking en was nieuwsgierig naar onze kwaliteitszorg op het gebied van toetsing op school en vooral op BPV. Binnenkort krijgt het Stevenson bezoek van HMI, Her Majesties Inspector, een bezoek wat gevreesd wordt maar wat de Principal ook wou benutten om informatie te krijgen. Volgens hem is er veel kennisoverdracht tussen Nederland en Schotland op het gebied van kwaliteitszorg.

Hierna met Gordon een klimtocht gemaakt naar de Arthurs seat, de vulkaan waaronder Edinburgh gebouwd is. We hadden een prachtig uitzicht over de stad, de rivier en de zee en aan de andere kant het heuvellandschap.

De laatste dag, vrijdag,  zijn we weer op het Stevenson College geweest, we hebben een les bijgewoond van dezelfde klas als maandag, ze hadden nu een oefening is verhalen vertellen. Het was een combinatie van crea en verhalen vertellen, ze hadden met groepjes een prentenboek gekozen en moesten dit uitbeelden. Ze hadden een halve dag om het decor te maken en poppen o.i.d. De klas was hierbij de groep kleuters. Het was heel leuk om te zien hoe verschillend de studenten ermee omgingen, Je ziet dat ze heel verschillende vaardigheden moeten aanleren. Opvallend was dat er geen ruimte was voor feedback vanuit de klas, de docent gaf aan dat ze vond dat deze klas nog tekort bij elkaar was om dit te doen. In onze aanpak zouden wij hier anders mee omgaan.
Onze leerlingen die BPV volgen in Edinburgh zijn op vrijdag ook regelmatig op het College en draaien dan mee in deze klas.

Na de lunch in de docentenkantine, ja dat kan daar nog, zijn we naar de klas gegaan van de studenten met learning disabilities. Het is een kleine groep van ongeveer 10 studenten die een ICT les volgen. Dit houdt in dat ze bezig zijn op de computer en iets doen wat aansluit bij hun interesse. De docent probeert de studenten te begeleiden om nieuwe kennis en vaardigheden aan te leren. De mate van de handicap was behoorlijk ernstig, er was bijvoorbeeld een jonge vrouw die helemaal geen spraakontwikkeling heeft.
Het College heeft heel veel aanpassingen en programma’s om deze studenten te begeleiden. Alle studenten hebben een ‘Personal Learning Plan’ met daarin de doelen, allerlei afspraken en bijzonderheden en een verslag van de voortgang. Hiervan hebben we een voorbeeld meegekregen. Als iemand dit wil inzien kan dat natuurlijk.
Iedereen kiest een aantal dagdelen met lessen die gevolgd worden afhankelijk van het PLP. Voorbeelden van cursussen die gevolgd kunnen worden zijn:
- GOLD – Growing Older for people with Learning Disabilities
- Speak up for yourself – over zelfbewustzijn en een positief zelfbeeld + communicatie vaardigheden
- Allerlei lessen o.a. drama, koken, yoga, dansen etc.

Het blijft de vraag of het idee van ‘inclusion’ hier uit de verf komt, het blijft een bijzondere groep binnen het College. Aan de andere kant is het feit dat ook mensen met een beperking als studenten op het College kunnen zijn een goede manier op naar twee kanten toe een boodschap af te geven.

Hierna moesten er nog wat inkopen gedaan worden waar jullie hopelijk ook van hebben meegenoten.

Tot besluit hebben we ’s avonds gedineerd bij de associate principal, Marie Mc Arthur. Zij heeft in het verleden regelmatig deelgenomen aan internationale projecten. Daar hebben een dichtklapper van buitengewone proporties genuttigd. Na afloop naar het hotel en de koffer al vast inpakken, want de volgende morgen gingen we alweer naar huis.

Bijlage over het begeleiden van cursisten die in het buitenland zijn:

Een aantal aandachtspunten m.b.t. het coachen en begeleiden van een cursist op afstand van de ervaring van José de Bont en Evelien van Linschoten.

Voorbereiding.
De cursist is in staat om vooraf in het raamleerplan te kijken wat hij tijdens de stage mist aan lessen en daar een planning op te maken voor tijdens en na de stage. Ook heeft hij zicht op wat hij kan/wil leren en heeft hij afspraken gemaakt met een medecursist die hem informeert over huiswerk en opdrachten.

De cursist beschikt over een aantal vaardigheden:
Probleemoplossend vermogen, Flexibiliteit Initiatieven kunnen/durven nemen. Gedisciplineerd zijn Stress bestendig zijn.
De cursist is in het buitenland meer aangewezen op zichzelf en degene met wie hij naar het buitenland is gegaan. Dit betekent dat je net als in Nederland tegen van alles aan kunt lopen.
Je gaat naar een nieuwe leef- en werk omgeving waar het anders georganiseerd is dan hier op allerlei gebied. Financieel, vervoer, dokters, winkels, voedingsmiddelen, taal, gewoonten en gebruiken van het land etc. 
Er is niemand uit de thuissituatie in de nieuwe leefomgeving die je opvangt, met je praat of je herinnert aan je afspraken e.d. Ook in relationeel opzicht gebeurt er van alles . Je hebt zin om met die ander op reis te gaan, maar door het intensieve contact ontstaan er ook spanningen en irritaties groeien. Cursisten reageren soms ook anders dan ze zelf verwachten in een nieuwe omgeving. Ook kun je heimwee krijgen. Dit moet je kunnen signaleren en bespreekbaar durven maken.

Trajectbegeleidster:
De cursist maakt van te voren duidelijke afspraken over hoe en waarover de tjb er op de hoogte wordt gehouden (weekverslagen, bewijzen, leerdoelen en evaluaties maar ook problemen).
Via ITs learning kun je over het bovenstaande contact hebben maar de cursist is ver weg. En even met hem zitten kan niet. Dit betekent dat alleen als de cursist zich echt verbindt aan de afspraken om te reflecteren op zijn leerproces en regelmatig mailt en ook antwoord van de begeleider terug krijgt het leerproces begeleid kan worden. De tjb-er is dan in staat om problemen te signaleren en de cursist daarbij te begeleiden via de mail.