In het kader van de VETPRO stages (voor docenten binnen Europa), gesubsidieerd vanuit het Leonardo Da Vinci subsidieprogramma, zijn we met vier personen naar Trowbridge geweest.

Zondag 22 juni 2011
Vol spanning kwamen we vlak na elkaar  aan in Nieuwendijk. Sommigen na een wat korte nacht, nog behoorlijk slaperig. Na een korte kennismaking  en wat passen en meten met de bagage, wat overigens niet aan de enige vrouw in het gezelschap lag, vertrokken we tegen half acht richting Belgische grens.
Na 2 uur rijden en net aangekomen in de buurt van Oostende  werd de behoefte aan koffie en de slechte gewoonte van sommigen te groot om te negeren en werd er een pitstop gemaakt. Na de pitstop werd de reis naar Calais hervat. In Calais zijn we aan boord gegaan van de boot, waar bleek dat niet iedereen geboren is met zeemansbenen.
Na aankomst hebben we eerst onze horloges ingesteld op de Engelse tijd en zijn we bij een wegrestaurant bij Maidstone gaan lunchen, waar we er helaas achter kwamen dat niet van iedereen zijn pinpas geaccepteerd werd door de geldautomaat. Wel was iedereen weer helemaal wakker, nadat de emmers koffie waren genuttigd. Hierna vervolgden wij onze reis naar Oxford en hebben we de universiteitsgebouwen bezocht en genoten van deze prachtige stad vol geschiedenis.

Daarna zijn we nog gaan kijken naar de steen cirkel van Avebury (Werelderfgoed) en hebben we vol bewondering en verbazing staan fantaseren wat de oorsprong van deze cirkel zou kunnen zijn. Toen op naar ons Hotel in Trowbridge.

Het Polebarn hotel bleek van binnen een ware schoonheid te herbergen en een entree, waardoor sommigen zich in een aflevering van Dynastie waanden en dit ook wilden demonstreren. Na een snelle opfrisbeurt zijn we gaan genieten van de Engelse keuken en de locale pub.
  
 

Maandag 23 juni 2011
Na een nacht vol slaap, gevuld met dromen van alles wat we al hadden gezien, zijn we na een uitgebreid Engels ontbijt naar The Consortium gegaan. Hier hebben we kennis gemaakt met de gastvrijheid van de Engelsen en hebben we een uitgebreide rondleiding door het bedrijf gehad.
Daarna kwamen Yashar en Chris  twee studenten van ons die daar stage lopen hun ervaringen met ons delen. Ze hebben het heel goed naar hun zin en het bedrijf is ook zeer tevreden over hun werk. Vandaag  zijn we na een uitgebreid Engels ontbijt naar The Consortium gegaan. Hier hebben we kennis gemaakt met de gastvrijheid van de Engelsen en hebben we een uitgebreide rondleiding gehad. Daarna hadden we een gesprek met Yashar en Chris, twee studenten van ons die daar stage lopen.Ze waren zeer enthousiast over het bedrijf dat met name geschenkartikelen inkoopt, opslaat en distribueert.
De werkzaamheden die ze uitvoeren zijn zeer gevarieerd en ze hebben op de afdelingen inkoop, marketing en logistiek en HRM, de nodige ervaringen opgedaan en -  dat vonden ze best wel een uitdaging-  ze moesten zich ook bezig houden met de export van producten naar Nederland.

De sfeer in het bedrijf ervaren zij als bijzonder prettig en ze ontvangen van alle kanten steun. Zeker in de beginfase is dat belangrijk, want je komt toch in een vreemd land, een andere cultuur en communiceert uiteraard in een toch min of meer vreemde taal.
Uit het gesprek met de BPV-opleider bleek ook, dat vanuit het bedrijf de instelling en betrokkenheid van Chris en Yashar, zeer gewaardeerd  werd.

Chris en Yashar wonen tijdens hun stageperiode in een vakantiebungalow en dat betekent  je eigen potje koken, de afwas doen en het huis opruimen. Op het moment dat we  hen bezochten, bleek, dat ze ook deze onderdelen behoorlijk onder de knie hadden.

Ze hadden ook geregeld, dat ze elke dag met een werknemer van het Consortium konden meerijden, dus al met al hadden ze hun zaakjes goed voor elkaar. Ook waren ze inmiddels graag geziene gasten in hun stampub.

De laatste periode van hun stage willen ze ook nog een bezoek aan Londen brengen, want als je in Engeland bent, dan moet je die plaats zeker  bezocht hebben

We kwamen ook in contact  met  IIP oftewel Investor  In People, wat betekent dat het bedrijf investeert in zijn mensen en ook in onze stagiaires.

Na een snelle lunch zijn we naar Apetito gegaan, een bedrijf dat  maaltijden maakt voor voornamelijk instellingen. Nadat we allemaal in een chirurgenpak met haar-  en twee van de mannen in baardnetjes waren gehesen, zijn we rond gaan kijken in het bedrijf en hebben in drie uur tijd het gehele foodproces te zien gekregen. Helaas was er iemand die net voor het bezoek nieuwe schoenen had gekocht en daardoor met veel pijn de tour mee maakte met forse blaren als gevolg.
Artur onze gids was zeer enthousiast over zijn werk en het bedrijf, en dat zorgde ervoor. dat we enorm hebben genoten van de rondleiding . Ook Apetito staat heel welwillend t.o.v. Nederlandse studenten en zeer te spreken over hun mentaliteit en wil ook graag contacten blijven onderhouden.
                                     
Na dit bezoek hebben we Lacock bekeken, een plaats waar je je weer terug waant in de Middel eeuwen en hebben we genoten van het prachtige uitzicht. Natuurlijk mocht een bezoek aan de voormalige abdij waar de 1e Harry Potter film is opgenomen niet ontbreken. Lacock valt onder het National Trust, dit is een landschapsorganisatie die is opgericht door o.a. Beatrix Potter, de schrijfster van Peter Rabbit.

In een van de vele pubs werden we opgewacht door onze gastheer Stefan van de Chamber, welke met ons heeft zitten dineren en ons kennis heeft laten maken met de hoogstandjes van de Engelse keuken. Vooral de dame in ons gezelschap was zeer in haar sas met de heerlijke desserts.
 
Dinsdag 24 juni 2011
De dinsdag begon wederom met een stevig ontbijt, na dit ontbijt zijn we via het stadspark naar de kamer van koophandel gewandeld. Deze wandeling leek te gaan door een omgeving welke Anton Piek had kunnen creëren. Bij de kamer van koophandel werden we opgewacht door het hele team en een afgezante van het Wiltshire College, het college daar, vergelijkbaar met het Da Vinci College.
May 2011
 
We werden voorzien van informatie over de regio, de cultuur, de bedrijven en het onderwijssysteem. Hierna hebben we presentaties gegeven. Cor over het MBO in Nederland en het MBO actieplan, Hans over Business en wat de opleidingen inhouden en Angelique over trajectbegeleiding en het verschil in welvaart en welzijn tussen Nederland en de UK. Na deze presentaties hebben we heel lang informatie en kennis met elkaar zitten uitwisselen over werkgelegenheid, onderwijs en de verschillen die er zijn.

We rijden aan een andere kant van de weg. We spreken een andere taal. We hebben een andere valuta. We hebben heel veel gemeen. We kunnen van elkaar leren. We kunnen samenwerken en gaan onze banden alleen maar proberen te versterken.
Na deze filosofische gedachten en uitspraken zij we gaan lunchen in The Shires, een overdekt winkelcentrum vlakbij The Chamber,  en daar genoten we nog even na van de gastvrijheid van alle mensen bij de kamer van koophandel.

Hierna zijn we weer terug in de tijd gegaan en zijn we in een middeleeuwse setting midden in de hippie tijd gekomen en hebben we onze ogen uitgekeken in Glastonbury. En opeens stonden we na de flower power tijd midden in de middeleeuwse ruïnes van de Abbey van Glastonbury en hebben genoten van de geschiedenis  die deze plaats uitstraalde.Opeens konden we ons voorstelling maken dat King Arthur voor ons stond met zijn zwaard Excalibur, terwijl we in een deel van de oude Abbey stonden waar volgens de overlevering zijn tombe moet hebben gestaan
We stapten dit prachtige museum uit en lieten ons weer onderdompelen in een tijdperk met veel bloemen, peace and love. Afsluitend  zijn we al meanderend  via paadjes en trapjes naar de op 158 meter hoogte staande toren gewandeld, waar de laatste abt van Glastonbury is opgehangen.
In het hotel heeft Hans gesurveilleerd bij een toets Spaans voor  één van de stagiaires en  zijn we vrij snel na het eten heerlijk gaan slapen en dromen van King Arthur en de ronde tafel.
 
Woensdag 25 juni 2011
Woensdagochtend zijn we na wederom een heerlijk ontbijt vertrokken naar Wilts Wholesale Electrical Co. Hier hebben we helaas ook de keerzijde van dit prachtige land ontdekt, namelijk dat de recessie keihard toe kan slaan bij een bedrijf. We werden hier geconfronteerd met de moeilijke tijden welke ze hebben gehad en de nare beslissingen die ze hebben moeten nemen. Niet alleen de economie, maar ook het voortijdig overlijden van de directeur en de overstap naar een nieuw ICT- pakket hebben hier aan bijgedragen Nu beginnen ze langzaam weer op te krabbelen en ontvangen ze weer graag stagiares.
Via Bradford on Avon, het park en een typische Engelse Ploughmans lunch ( kaas, brood en zuur) bij The Cross Guns bij Avoncliff , zijn we verder gereisd naar Wavin, een bedrijf dat als beoogd bpv-bedrijf  voor ieder van ons nieuw was. Hier werd ons een uitgebreide presentatie aangeboden  met een rondleiding en werden de mogelijkheden voor  toekomstige stagiaires besproken.  Na afloop zijn we via het hotel naar The White Horse gegaan, een enorme bergtekening van een paard, waar de banden niet voor grazende geitjes zijn en na wederom een voortreffelijk Engels diner met pie naar ons bedje gegaan.
 

Donderdag 26 juni 2011
Donderdag zijn we samen met Stefan Barbaruk van de KvK naar Knorr Bremse Rail Sytems gegaan en hebben hier een hele interessante presentatie over remsystemen voor treinen en Platform Sliding Doors Systems bijgewoond. Na deze presentatie zijn we door het bedrijf gelopen en hebben gesproken over mogelijke stages.
Daarna zijn we op grond van een stage aanvraag langs geweest bij White Hall Garden Centre, een heel groot  tuincentrum, om daar  te vragen of ze ons wilden ontvangen. Zoals we de hele week hadden meegemaakt werd er direct  tijd voor ons vrij gemaakt . Uit het gesprek bleek, dat ze graag net als in het verleden studenten van ons willen ontvangen. We hebben snel genoten van de lunch in dit tuincentrum en zijn snel doorgegaan naar Stellram in Melksham. Hier werden we opgewacht door de meest enthousiaste persoon die we deze week  hebben meegemaakt. We hebben alles, maar dan ook alles van het bedrijf mogen zien. We voelden ons net in een uitzending zitten van “How It is made”. Van aanvraag naar tekening, naar grondstoffen naar fabricage en naar het eindproduct. (houders voor boorkopjes voor o.a. Rolls Royce en Airbus) Ook hier stonden ze heel erg open voor stagiaires en hebben we diverse mogelijkheden besproken.

Na dit bezoek zijn we doorgereden naar  Castle Combe, waar we versteld stonden van de verkoop strategieën. Je stalt je waar uit, hangt een bord op, waarin je zet dat je iedereen vertrouwt en je vraagt ze geld door de brievenbus te gooien als ze iets kopen. We konden hier geen weerstand aan bieden. Hebben klein geld uitgeteld en een heerlijke citroencake gekocht. We zijn daar naar één van de lokale pubs gegaan en hebben genoten van een maaltijd welke zo maar door Gordon Ramsey bereid kon zijn: zo goed. We zijn teruggereden naar het hotel en daarna nog op bezoek geweest in Wingfield bij de stagiaires die daar in kleine lodges verblijven. Deze behuizing overtrof onze verwachtingen en ook de schoonmaakdrift van onze deelnemers deed ons versteld staan. We verbaasden ons erover hoe goed ze voor zichzelf zorgden en de omgeving netjes hielden. 
 
Vrijdag 27 juni 2011
Vrijdag zijn we heel vroeg opgestaan en nog geeuwend naar het Cumberwell GolfPark gereden voor een businessbreakfast. Hier hebben we kennis gemaakt met netwerken op het hoogste niveau. We hebben kennis gemaakt met medewerkers van de lokale bedrijven en informatie uitgewisseld. Ook werden we nog publiekelijk voorgesteld, waarbij werd verteld wat het doel van onze aanwezigheid was. We hebben een presentatie van een goed doel bijgewoond en zagen het enthousiasme waarmee de gemeenschap zich gezamenlijk inzet voor dit goede doel.
We zijn na deze ontroerende presentatie naar de KvK gegaan voor een evaluatie van de afgelopen week. Na een uitgebreide bespreking en een warm afscheid zijn we naar Bath gereden. Onderweg hebben we ons ontdaan van sjaaltjes, stropdassen, colberts en parelkettingen en verkleed in ons oude kloffie.

Bath is de 2e toeristische stad van Engeland na Londen en we hadden helaas niet genoeg  tijd om alle bezienswaardigheden te bekijken. Natuurlijk hebben we een bezoek gebracht aan de Roman Baths.  Dit badhuis is in een werkelijk prachtige staat. Een high tea mocht ook niet ontbreken. Snel zijn we daarna terug gereden naar het Hotel en genoten van een afscheidsdiner met de stagiares. Twee van ons zijn nog heel even mee geweest naar de uitgaansgelegenheid waar de deelnemers altijd naar toegaan. De anderen vonden het, met een lange reis op zaterdag voor de boeg, tijd om naar bed te gaan.
 
Zaterdag 28 juni 2011
Zaterdag zijn we na het laatste uitgebreide ontbijt weer naar huis vertrokken.
Tijdens deze reis naar huis raakten we niet uitgepraat over alles wat we hebben gezien, meegemaakt en de mensen die we hebben ontmoet.

Conclusie
We kunnen stellen, dat alle bedrijven ons enorm warm hebben verwelkomd en heel erg open stonden voor stagiaires en samenwerking. Dat de regionale Chamber of Commerce ons enorm ter wille is en dat de mensen die we hebben ontmoet allemaal even hartelijk en sociaal waren en dat we de regio een warm hard toe dragen.
Juist Wiltshire is een regio waar je telkens het gevoel hebt om een tijdreis te maken. Van de Romeinse tijd, via de middeleeuwen, via de jaren 70 naar een hele moderne omgeving. Een omgeving vol met contrasten, een omgeving die we in ons hart hebben gesloten, een omgeving waar we onze stagiaires tot bloei zien komen. Een ervaring waar wij van hebben genoten en heel veel van hebben geleerd. Een ervaring die we niet snel vergeten en zeker met anderen zullen delen.

juni 2011, Hans Stekelenburg, Cor Polak en Angelique Rijnders