In de E-zine, ergens in september, lazen we over een reis naar Suriname in de herfstvakantie.

Onze eerste gedachte was: "dat is kort voor een weekje". Onze tweede gedachte "Toch een buitenkansje om dit mee te maken, kom, laten we eens verder informeren". Nou om kort te gaan: wat zijn we blij dat we meegegaan zijn. Het is het geld dubbel en dwars waard. Dit is tot nu toe de langste week in ons leven geweest.

Wat een ongelooflijke belevenis!! Wat hebben we veel meegemaakt, gezien en ervaren. Wij hebben Suriname in ons hart gesloten! De kennismaking met Paramaribo was verrassend. Jonge, zeer enthousiaste, en naar ons idee best wel deskundige Surinaamse gidsen (wat was het leuk met die vrolijke Harvey) hebben ons gedurende twee dagen begeleid. Paramaribo heeft veel weg van een gezellig, rommelig dorp. Prachtig gerestaureerde koloniale panden, naast krotten die staan te wachten op restaurerende geldschieters. Stoepen, die er niet zijn en als ze er zijn staan auto’s er kris kras op geparkeerd. Een heel gezellig, romantisch en druk bezocht uitgaansgebied aan de waterkant. Na een week waren wij al gewend aan alle mankementen en ervoeren wij alleen maar meer de vrolijkheid van de mensen. Waar vind je een stad waar mensen ’s ochtends om 10.00 uur, spontaan gaan dansen op straat bij het horen van een leuk muziekje! Waar ontmoet je Patric Lodier die voor 3 op reis een reportage maakt? Wij hebben hem in de loop van de week toevallig 4x tegen het lijf gelopen. Let op, in januari/februari komt 3 op reis met een reportage op TV.

Na de kennismaking met Paramaribo en wijdere omgeving, een dagje per fiets via een oversteek over de Surinamerivier, de fietsen en wij in een piepklein bootje, naar het disctrict Commewijne, oude plantages bezocht, kennis gemaakt met een oude man die nog gewerkt heeft op een plantage en ons verteld heeft over zijn leven en dat van zijn ouders en grootouders. Dat was soms best aangrijpend. Een nadenkertje over wat onze voorouders uitgespookt hebben in Suriname.

Na twee dagen Paramaribo op naar het oerwoud! Een ongelooflijke belevenis. Met een piepklein vliegtuigje vanaf Zorg en Hoop naar de binnenlanden. Schitterende vlucht met duidelijk zicht op Paramaribo, het oerwoud, Brocopondo meer, goudmijnen etc. en landen op een soort "Flying doctors vliegveldje", kinderen die je opwachten en vragen om "koekjes" of iets anders. (Een volgende keer kleine "uitdeeldingetjes" meenemen !!), opgewacht worden door jonge binnenlandse gidsen, en met een korjaal een uurtje over de Surinamerivier naar ons "resort". Na een wandeling door het oerwoud, op zoek naar kaaimannen en er toevallig één ontdekken met een prooi in zijn bek. Echt waar hoor!!.

Na een heerlijke nacht geslapen te hebben in onze lodge in een pik-pikdonkere nacht, aan de oever van een ruisende Surinamerivier met het geluid van allerlei dieren zoals brulkikkers, weer met het enige vervoermiddel, de korjaal, kennismaken met de Marrondorpjes Lespansi en vandaar te voet over de N-zoveel (grapje, is een bospaadje) naar Jaw Jaw. Weer zo’n indrukwekkende belevenis! Zwemmen in een stroomversnelling (je wel goed barricaderen achter een steen hoor, anders ben je in een mum van tijd wel heel erg ver weg in de rivier……), s’ avonds op de muziek van een inlands Saramaccaans orkestje konden we ons heerlijk uitleven in de zwoele avondlucht om daarop ’s ochtends in alle vroegte en met eindeloos geduld de apen te lokken om te laten eten uit je hand. Het is het gelukt. Zie de foto’s. Na een bezoek aan een kostgrondje de volgende dag via een paar uur durende korjaaltocht (heerlijk….!! want het was wel heel erg warm) aankomen op het "Centraal Station" (start- en eindpunt van korjalen) overstappen in een minibusje en na een 4-uur durende " hosselende rit " over een rode, soort gravelachtige met kuilen geplaveide weg dwars door het oerwoud, weer aankomen in Paramaribo, in ons riante onderkomen van Joah Inn appartementen.

De volgende ochtend werden we om 8.00 uur verwacht op de "verpleegstersschool" van het ziekenhuis van Paramaribo. We zijn onder de indruk van de wijze waarop de opleiding vorm wordt gegeven,ondanks de soms wel erg beperkte middelen. Daarna gingen we op pad naar Nickerie, daar zou de school staan waar onze oude leermiddelen van de Steegoversloot naar toe gebracht zouden worden. Helaas voor ons was die school nog niet gebouwd. De spullen stonden nog in Paramaribo.

Onderweg in ons busje kwamen we door Groningen en Wageningen en hebben we een overstekende anaconda gezien. Onderweg stopten we bij een zeer efficiënt werkende bananenplantage. Na ’s avonds nog een hindoetempel te hebben bezocht, zat deze lange reisdag er op. De volgende dag nam een visser ons mee op Biki Pan, een prachtig natuurgebied, maar wel bloedheet in een open bootje met een manke buitenboordmotor. Die dag reden we weer terug naar Paramaribo. Onderweg bezochten we nog wel een moderne rijstfabriek.

De laatste dag hadden we tijd om inkopen te doen in Paramaribo. Voor Steps (goedkope slippers) en de Readytex (souvenirs).

’s Middags een tocht gemaakt over de Surinamerivier op zoek naar dolfijnen. Nou die hebben we gezien.!! Met muziek van Froger en Hazes oin de tropen met dolfijnen om je heen is een aparte belevenis. De volgende ochtend op weg voor een 9-uur durende voortreffelijk verzorgde vlucht met de KLM. Na aankomst in een koud, koud Nederland, konden we alleen maar terugkijken op een belevenis die een ongelooflijke indruk op ons heeft gemaakt. Wat hebben we genoten. Het leek veel en veel langer dan een week. Wij zouden het voor geen goud hebben willen missen!!!!