Inleiding

Op 31 augustus vertrokken wij per vliegtuig naar Italië om stage te gaan lopen. Omdat wij de opleiding Medewerker Maatschappelijk Zorg volgen (MMZ) was onze voorkeur uitgegaan naar de psychiatrie. Na verschillende mailtjes met Pelle (een medewerker van CSCS die een stage voor ons ging zoeken) was het voor ons nog niet helemaal duidelijk wat onze doelgroep ging worden. Toen wij daar aankwamen en met de directeur van het bedrijf gingen praten over onze stage bleek dus ook dat wij niet in de psychiatrie terecht kwamen maar in de gehandicaptenzorg.
Toen wij dat te horen kregen schrokken we wel een beetje maar we gingen er met een ‘open mind’ heen omdat we er hoe dan ook het beste van moesten maken.

De eerste week hadden we een taalcursus en in de middag culturele activiteiten. Tijdens die week later hadden wij samen met iemand van CSCS een afspraak met mw. Flavia. Dit was de directrice van de instelling 'Cooperativa Gaetano Barberi' waar wij stage gingen lopen.
Zij sprak alleen Italiaans dus moest er het één en ander worden vertaald.
Die dag kregen we een rondleiding door de instelling. Op het 1^e gezicht vonden wij het er leuk en gezellig uitzien. De tuin was mooi met allemaal planten en zelfgemaakte potten. Er was een groot park bij en een sportveld.
Binnen zag het er vrolijk uit, de muren waren gekleurd en er hingen tekeningen en zelfgemaakte dingen zoals dieren in de vorm van klei en schetsen.

Over de cliënten

De stage zelf was dus bij gehandicapten. De mensen die er kwamen waren een vaste ochtendgroep of een vaste middag groep. De leeftijd verschilde van 21 t/m 46 jaar. Het was niet alleen een diverse groep d.m.v. hun leeftijd maar ook hun beperkingen en mogelijkheden waren erg verschillend. De groep bestond uit mensen die spastische waren, het syndroom van down hadden, alleen een lichamelijke beperking, of bijvoorbeeld een niet aangeboren hersenaandoening. Er waren mensen bij die niet konden praten en mensen die redelijk zelfstandig waren.

Op de groep hadden ze een vast activiteitenschema voor de ochtend en de middag.
Eens per maand hadden ze een evaluatie met de cliënten voor eventuele verandering indien de cliënten dat wilden.
De activiteiten die ze aanboden op de instelling waren bijvoorbeeld: Judo, fitness, keramiek, verven, tuinieren, potten bakken, kleien enz. Er was een groot aanbod aan verschillende activiteiten.

Onze taken

Onze taken waren voornamelijk ondersteuning bieden aan de Cliënt bij verschillende activiteiten en ook activiteiten opzetten. Zo hebben wij een kookactiviteit opgezet, een knutselactiviteit en een dansactiviteit.

Het meeste wat wij tijdens de 5 weken stage hebben gedaan is observeren.
Doordat wij met een taalprobleem zaten hebben wij niet veel meer dan non-verbale communicatie gehad met de cliënten en een aantal Italiaanse woorden. Wij hebben wel de cliënten kunnen observeren en de werkwijze op de instelling.

Verschillen ten opzicht van de Nederlandse gehandicaptenzorg.

De gehandicaptenzorg staat ook in Nederland er wel bekend om dat de mensen vaak veel van knuffelen houden en dit ook vaak doen. Wij hebben ervaren dat het in de Italiaanse zorg met grote mate het geval is. Dit komt volgens ons omdat in Italië de mensen wat ruimer denken en niet zo moeilijk zijn met veel regels. Toen wij bijvoorbeeld daar voor de 1^e keer kwamen was het een beetje onwennig voor ons omdat wij niet wisten hoe het daar was.
Er kwamen gelijk mensen op ons af die aan ons zaten en niemand zei er eigenlijk wat van. Dit hebben wij ook gemerkt met bepaalde activiteiten.
Er is 1 activiteit waarbij de cliënten worden gemasseerd door de begeleiding, in Nederland zouden wij dit te ‘intiem’ vinden voor de gehandicaptenzorg.

Net als in Nederland zijn er ook in Italië grote bezuinigen op de zorg.
Omdat er ook grote hygiëneregels bij hun kunnen zij niet eten op de tafels die in de instelling staan. Hierdoor gaan zijn naar een restaurant 2 keer met beide groepen om een 3-gangen menu te eten. In Nederland zouden wij hier iets op verzinnen omdat het veel in de kosten scheelt. Dit is overigens nog een verschil tussen Nederland.

Het grootste verschil is dat zij in alles flexibel zijn, ik heb gemerkt dat dat aan de ene kant veel rust geeft bij de cliënten maar aan de andere kant hebben zij soms te veel vrijheid waardoor en juist veel onrust komt.

Wij zijn tot de conclusie gekomen dat als je een beetje Nederlandse regelmaat in de Italiaanse flexibiliteit zou mengen je een goed leefklimaat voor de cliënten krijgt.

Evaluatie van de stage

Wij hebben veel geleerd van de stage en wij hebben ons verder ontwikkeld doordat wij een stukje zelfstandigheid hebben gekregen. Niemand heeft ons veel geholpen met de activiteiten die wij hadden aangeboden dit hebben wij zelfstandig gedaan. Wij hebben kunnen zien dat de gehandicaptenzorg in Italië anders is dan in Nederland en dat was leuk om te ervaren.
Buiten de stage zelf hebben wij nog meer dingen geleerd als vaardigheden om zelfstandig te wonen en de basis van de taal.

Wij hebben een hele leuke tijd in Italië gehad en zijn blij dat wij het hebben mogen meemaken!

november 2011, Elsemieke van Hofwegen