Ghana….grensoverschrijdend!
Mijn februarivakantie heb ik doorgebracht in Ghana en ben de laatste twee dagen op bezoek geweest bij leerlingen van ons.
Al eerder zijn de onderwijsassistenten, Emma en Susan, naar Ada Foah in oost Ghana afgereisd om hun BPV daar te doen. Nu zijn er 4 cursisten van PW in Ghana. Het zijn Emma, Janine, Vera en Evera. Het bezoek was indrukwekkend.
Ghana is een heel toegankelijk land, waar veel hulporganisaties actief zijn, maar het is een Afrikaans land met Afrikaanse toestanden: geen luxe, verschroeiend heet, geen voorzieningen, zoals winkels, bank of kapper. Alles heeft er zijn eigen tijd of liever geen tijd. Je kunt je alles voorstellen, maar er te zijn is wel degelijk iets anders. Je moet er tegen kunnen vies te zijn, de warmte te trotseren, je eigen kip te slachten, ziekte en ongemakken zelf op te lossen, te onderhandelen, andere normen en waarden te ervaren, enz.
Durven afzien en er de uitdaging in zien is het minste wat je je moet voornemen. Het vraagt incassering, relativering en humor, naast uithoudingsvermogen en 4 maanden weinig contact met de wereld. Voor een internetverbinding heb je geluk als het lokale internetcafé aangesloten is of zelfs stroom heeft. Voor een bank en goed internet moet je naar Accra en dat betekent 3 uur in een tro-tro (busje) schommelen. Maar Ghana is een leuk land, vooral dat! De bevolking ontvangt graag hulp (en dat heeft ook weer een keerzijde), ze zijn trots op hun democratie, Engels is de voertaal en God zegent op elke straathoek.
De sfeer in “kamp Holland”was uitstekend. De projecten op school komen veelal op improviseren aan, want leermiddelen zijn er beperkt. Papier is er nauwelijks. Onze cursisten houden zich vooral bezig met individuele begeleiding van leerlingen of kleine groepjes. Onze onderwijsassistenten hebben lessen verzorgd over persoonlijke hygiëne en seksualiteit, maar ook de leerkrachten training gegeven in pedagogische en didactische vaardigheden.
Emma, Janine en Vera lopen stage op een school op één van de eilanden in de delta van de Voltarivier (Alorkpem). Op het moment zijn ze bezig met het inrichten van een bibliotheekje in de school. Op het eiland zijn veel activteiten te verzinnen en leent zich heel goed voor allerlei spel/ leer mogelijkheden. De kinderen hebben ruimte en er is schaduw. 
Evera doet haar BPV in Kasseh. Dit is een basisschool, waar ook Emma en Suzan gezeten hebben. De klassen zijn vol en de school is opgetrokken van houten schotten met golfplaten. Het is er warm, stoffig en lawaaiig. Maar mister Seth, de hoofdonderwijzer, heeft visie en is toekomstgericht. Eigenhandig bouwt hij een nieuwe stenen school. Evera doet veel aan individuele begeleiding en geeft lessen rekenen. Daarnaast werkt zij nog een dag per week in de kinderopvang in een nabij gelegen, aardig toegerust (chinees!) ziekenhuis.
Samen met Andre wil ik kijken naar eisen die we stellen voor vertrek , hoe we het verblijf aldaar kunnen optimaliseren en investeringen van al die studenten kunnen benutten voor nieuwkomers.
Vanaf volgende week wordt een dvd vertoond op de schermen in het atrium over het bezoek aan Ghana.